برخی اوقات و در مواجهه با پاره‌ای از اسناد نوشتاری پیشینیانی که دست‌کم صدها سال قبل از  نگارنده بر روی این کره‌ی خاک زیست می‌کرده‌اند، احساس ناسازه‌واری (پارادوکس‌گونه‌ای) را تجربه می‌کنم ؛ احساسی که یک سویش غرور است و رضایت و سبکبالی و شوق و سوی دیگرش «شرم» و سرافکندگی و خشم و حیرت!
    و واپسین باری که این تجربه را کردم، همین دیشب بود ... از آبشار پوتک برمی‌گشتم، از آبشاری که میلیون‌ها سال است قلب کوهستان سرافراز دنا را در مختصات جغرافیایی 30 درجه و 59 دقیقه و 4/0 ثانیه‌ی عرض شمالی و 51 درجه 22 دقیقه 18 ثانیه‌ی طول شرقی و در بلندای 2424 متری از سطح دریا می‌شکافد و گواراترین و پرترنم‌ترین آب حیات را به مردمان سخت‌کوش آبادی‌های آب‌سپاه و دشت رَز هدیه می‌دهد و هنوز هم ...